12 Ocak 2008 Cumartesi

Şehirler sevmez beni, ben de şehirleri




Şehirler sevmez beni, ben de şehirleri..
İşte bu yüzden,
Bir misafir gibi hissederim her yaşadığım şehirde kendimi.Hani sanki, her an kalkıp gidiverecekmiş gibi.
Ben köy çocuguyum, çünkü ben köylüyüm.
Tıkış tıkış parklar, cafeler açmaz beni..
Köyümün bahçesindeki armut agacı, ıhlamur agaçları tanır beni..
Serin gölgesinde oturup içtiğim taze demli çayları, ve..
Limonlu ıhlamurları bilir ne kadar sevdiğimi.

Ben köylüyüm..
Köyümün tarlasını severim.. ekinini severim.Yaglı kırmızı biberlerin güneşte parıldayarak,
Çıkan serin rüzgarlarda, nazlı nazlı sallanışını izlemeyi severim..
Ve.. sabaha karşı toplanan tütünlerin kokusunu ve üzerlerindeki taze düşmüş çiğ damlalarını.
Ve sonra onları tek tek ipe dizmeyi,
İlyas Amcamın dizilen tütünleri askılara asışını seyretmeyi,
Akşam üzerleri bahçelerden yorgun, yorgun gelen traktörlerin.. arkasındaki uzun kuyruga oturup gülüşen çocukları izlemeyi severim..

İşte bu yüzden,
Şehirler beni hiç sevmez.
Ben de şehirleri..

Şehirler nankördür,
Kibirlidir.
İki yüzlüdür..
Boğar derin girdaplarında kendine tutunanları.
Yalancı güzellikler sunar agır tepsilerde,
Yalancı ne sevdalar yaşanır kaç kez gönüllerde..

Ben köy yerindeki davul-zurnalı düğünleri severim.
Halay çekerim..
Şarkılardan Çökertmeyi,
Bir de, evreşe yollarını söylemeyi severim.

Akşamları kilit vurulmamış kapılardan çıkagelen dostlarla, çekirdek çitlemeyi, kuru incir yemeyi
Kuzinelerin üzerindeki güğümlerden çıkan sesleri,
Ve o seslerin arasında..
Uzun sedirlerin üzerinde uyuklamayı severim.

Ben köy insanımı severim,
Üzerine şekerli yogurt sürülmüş,
Yaptıgı köy ekmeginden bana bir dilim sunan Naime yengemi.. Hanife teyzemi,
Tütün dizerken elindeki tütünlerle uyuyakalan, adını ''uykucu'' koydugumuz uykucu teyzemi severim..

İşte bu yüzden.. şehirler sevmez belki beni,
Ben de şehirleri.

Hiç yorum yok: