27 Kasım 2010 Cumartesi

Yeniden nafile


Biliyorum bazen bana kahkahalarla gülüyorsun... Bazen bir şeyler yapmak, olaya dahil olmak ve müdahale etmek istiyorsun...

Biliyorum ki;geride kalıp seyirci olmak, seyirci kalmak tarzın değil. Bizzat olaya hakim olmak istersin. Sahiplenmek... Bir anne kuş, bir anne tavuk gibi kanatlarının altına altına alıvermek... Korumak... Sımsıkı sarıvermek... Ortalığı velveleye vermek darma duman etmek...

Biliyorum bana dokunmak istiyorsun ara sıra... Saçlarıma, yüzüme... Elimi tutmak istiyorsun.. "Önce dinle" diyorsun yine sakin sakin. Anlatmak istiyorsun içinde kalanları... Anlatamadıklarını döküp saçmak istiyorsun. İçinde kalan öfkeni dışa vurmak istiyorsun.

Keşkelerini, pişmanlıklarını anlatıyorsun... "Ah olsaydım da yapabilseydim keşke" diyorsun.

****

Deliliğe vurdum artık işi. Odamın kapısını aralayıp, başını uzatıp bana bakışını yakalıyorum.

Yine; elinde su şişen, elektriklerin kesilmesine önlem olarak yastığının altına koyduğun el fenerinle beraber uyanık olduğumu gördüğün halde "uyudun mu?" diye soruşunu... Uyuma numarası yaptığımda, usulca üzerimi örtüşünü... Altına sokup uyuduğum yastığı düştüğü yerden alıp başımın altına koyuşunu.. Ya da ateşlendiğimde ateşime bakarken yakalıyorum seni... "Ah be kızım ah be kızım! Kendine bakmaktan acizsin sen!..." diye söylenişini gülümseyerek düşünüyorum:)

Boşuna inkar etme; çocuklar yalan söylemez ...

Oralarda bir yerde benim gör(e)mediğim bir yerde sessizce durup bize dahil olduğunu biliyorum ve inanıyorum.

Görmek, hissetmek ama dokunamamak... söylemek istediklerin olduğu halde konuşamamak, müdahele edememek... varlığını hissettirememek... Ve hala susmak! Senin için çok zor biliyorum...

Keşke gitmeyi tercih etmeseydin, keşke vazgeçmeseydin, keşke savaşsaydın, söylemek isteyip de söyleyemediklerini keşke içine atmasaydın... En yakının bile olsa; keşke sevgine layık olanı sevseydin, keşke yapmak istediğin o şeyi taa en başında yapsaydın.

Keşke pabuç gibi yüreğin olsaydı da mangalda kül bırakmasaydın!

Keşke her şeyden önce "Ben de varım" diyebilme cesaretine sahip olsaydın...

Analık böyle bir şey işte!.

Kendinden vazgeçmek.

Keşke vazgeçmeseydin.

Keşke... Anka kuşu misali yaratabilseydin kendini...

Yine yeniden...

Yeniden ah! nafile bilirim ...

Hiç yorum yok: