19 Eylül 2011 Pazartesi

Bazen çok geçtir...




Aklımı kaybettim, dedi.
Ellerimi...
Yürüyen, yol gösteren
Beni sana getiren ayaklarımı...
Hüzünle, sevgiyle, aşkla bakan gözlerimi..
Sıcacık, şevkatle ve titrek sokulan bedenimi..
An gelip de konuşan,
Kırılınca susan dilimi..

Yazımı,
Baharımı,
Son baharımı...
iklimlerimi...

Sevdiğimi,
Sevgili'mi..


Çocuk gibi baktıgım zeytin ağacımı,
Çiçeğimi..
İncir'imi...
Nar'ımı

Velhasıl,

Yaşamak için tutundugum her şeyi
Kaybettim!

2 yorum:

özlem dedi ki...

Galiba en kötüsü bu; günün birinde herşeyini kaybetmek ...

Yağmur zamanı dedi ki...

çok acı... çok!